Jeszcze jeden rozdział z HISTORII BIOETANOLU w Polsce
 Oceń wpis
   
Krajowe Porozumienie Producentów Bioetanolu (pierwotnie występujące pod nazwą Porozumienie Producentów Bioetanolu) – próżno szukać tego hasła w popularnych wyszukiwarkach internetowych. Nie ma najmniejszej informacji.
Pomyślałem, że w pewnym sensie moim obowiązkiem jest próba wypełnienia tej luki. Tym bardziej, że mimo głośnych zapowiedzi, telenowela biopaliwowa rozwija się nadal z szybkością scenariusza „Mody na sukces”, powodując w świadomości normalnego widza całkowitą dezorientację co do wątków i występujących osób. Dlatego bez obawy, że coś nam ucieknie, możemy przełączyć na inny program.
W wielu krajach aktywnie działają KOALICJE NA RZECZ BIOETANOLU, zrzeszające przedstawicieli producentów, instytutów naukowych i organizacji zainteresowanych wprowadzaniem i rozwojem biopaliw i biokomponentów. (W tym również w moich ulubionych Czechach).
Porozumienie Producentów Bioetanolu miało w swoim zamiarze podobne cele.
Dzisiaj z perspektywy kilku lat widzę, że działania PPB były całkowicie nieprofesjonalne, mimo szczytnych idei, nie potrafiono skonsolidować środowiska rolniczego; rolników, gorzelników i producentów bioetanolu. Mimo prób, nie wypracowano wspólnych płaszczyzn łączących przemysł rolniczy z przemysłem naftowym. Inna sprawa, że może takie porozumienie nie mogło odnieść sukcesu na tle specyficznego dla Polaków widzenia rzeczywistości.
Najważniejsze wydarzenia:
- 9 października 1996 roku pierwsze spotkanie w Krakowie zorganizowane przez Instytut Technologii Nafty i powołanie „Porozumienia Producentów Bioetanolu”. W skład porozumienia weszły, poza ITN-em, następujące firmy produkcyjne : „Alco Pegro” Sp. Z .o.o. Witkowo – Prezes M.Burda, „Akwawit” Leszno – Prezes S. Grys, „Polmos” Starogard Gdański –Dyrektor J. Jakubus, Z.CH. „Blachownia” Sp. Z o.o. Kędzierzyn – Koźle – Prezes K. Kaliński, „Polmos” Kutno – Dyrektor Z. Najbar, „Polmos” Wrocław – Dyrektor A. Szopa.
- W ramach Porozumienia uzgodniono m.in., że ITN będzie przygotowywał kwartalne raporty obejmujące informacje o sytuacji na rynku bioetanolu w Polsce i na świecie oraz dane o wynikach kontroli jakościowych bioetanolu, produkowanego przez poszczególnych producentów. ITN od początku wprowadzania bioetanolu na polski rynek aktywnie uczestniczył w badaniach naukowych, które pozwoliły bez uszczerbku dla użytkowników aut wprowadzać komponent alkoholowy.
- 1997 rok przyjęcie nowych członków Porozumienia: Cukrownia Chełmża, Agro-Eco-Gasolin Nowa Wieś k/Bydgoszczy – Prezes J. Michałowski, „RBS” Sp. Z o.o. Katowice – Prezes M. Rasiński.
- W tym też roku (1997) podjęto pierwsze starania o rozszerzeniu ulgi podatkowej na benzyny bezołowiowe w rozmowach z Ministerstwem Finansów, Rolnictwa jak również Naftą Polską.
- Próbowano wewnątrz Porozumienia wypracować wspólną politykę w stosunku do odbiorców bioetanolu, głównie bazy CPN i Petrochemia Płock, w obszarze cen i ilości. Każda taka próba kończyła się wyłamaniem jednego lub kilku firm, które wiedząc o „wspólnej” cenie proponowały niższą, konkurencyjną. Praktycznie do końca istnienia Porozumienia próby takich wewnętrznych regulacji cenowych nie dawały pozytywnego efektu.
- Od początku istnienia nie poczyniono sensownych kroków w stronę uzyskania przez Porozumienie mocy prawnej, taki stan wielokrotnie okazywał się negatywny. Dopiero na przełomie roku 2001 i 2002, kiedy w projektach ustawy określano reprezentantów tzw. Komisji ds. Biopaliw, powrócono do tej kwestii, jednak bez efektu. Porozumienie nadal nie stanowiło oficjalnego ciała przy konsultacjach dotyczących ustawy.
- Wśród pozytywnych działań Porozumienia należy odnotować próby usystematyzowania rynku bioetanolu, w tym również sytuacji gorzelni, cen zboża itp. Jednak liczne spotkania z Ministerstwem Rolnictwa, Naftą Polską skutkowały jedynie wzajemnymi zapewnieniami o trosce i konieczności rozszerzania stosowania bioetanolu. Wysoka ulga w podatku dla przemysłu naftowego (180 zł od tony benzyny z 4,5 % bioetanolu) była wystarczającą zachętą (dodano wtedy największą ilość bioetanolu w historii stosowania w Polsce)
- Rok 1998 - należy odnotować jako praca nad „Ustawą”(!) „O dodawaniu bioetanolu do paliw silnikowych benzynowych”. Warszawska Kancelaria Prawnicza „Evico” opracowała projekt takiej ustawy. Każdy z członków Porozumienia pracował nad upowszechnianiem przedsięwzięcia dodatku bioetanolu do benzyn na szerszą skalę poprzez artykuły w prasie, spotkania z politykami, uczestnictwem w konferencjach (pierwsze ruchy w stronę wyodrębnienia lobby na rzecz bioetanolu). Opracowywano kalkulacje cenowo-kosztowe produkcji bioetanolu. (należy przypomnieć, iż większość firm produkujących bioetanol była własnością Skarbu Państwa wobec tego działania Porozumienia miało zaznaczyć ”właścicielowi” ich słabą kondycję – niska opłacalność produkcji). Nadal jednak bioetanol sprzedawał się bardzo dobrze (powyżej 100 mln litrów rocznie ), mimo iż stosowany był wyłącznie w benzynach ołowiowych etylin 94 i 98. Na rynku paliw coraz większą popularnością cieszyła się benzyna U-95 autorstwa Centralnego Laboratorium Naftowego w Warszawie. Benzyna ta zastąpiła ołów związkami potasu posiadającymi podobne własności smarne jak ołów. Mimo że w normie na tę benzynę uwzględniano dodatek bioetanolu, jednak dla Ministerstwa Finansów nie stanowiła ona benzyny, dla której stosować można było ulgę podatkową z tego tytułu. Spowodowało to zmniejszanie ilości zapotrzebowania na bioetanol (niektóre oddziały CPN stosowały wyłącznie benzynę U95, wobec tego zaprzestawały kupowania bioetanolu). Fakt ten został negatywnie przyjęty przez Porozumienie doprowadzając do długotrwałego konfliktu na linii Porozumienie – CLN. (stan ten zmienił się dopiero w roku 2001- 2002, jednak konkurencyjność CLN i ITN stanowiło nadal podstawę braku szerszej współpracy z ośrodkiem warszawskim) Porozumienie przyjmowało kolejnych członków – łącznie było ich 13, dołączyły przedsiębiorstwa: ZBR Konin, Gospodarstwo Rolne Kruchowo, Podlaskie Gorzelnie „Surwin”, „Ortus” Suwałki.
- Rok 1999 to rok gwałtownego spadku stosowania bioetanolu spowodowanego zmniejszeniem ilości benzyny ołowiowej na rynku. Zintensyfikowano działania w kierunku uzyskania ulgi podatkowej dla benzyn bezołowiowych z dodatkiem bioetanolu. Prowadzono liczne rozmowy w ministerstwach, liczne publikacje propagujące bioetanol i sygnalizujące pogarszającą się sytuację gorzelników i producentów bioetanolu. Zmniejszanie się rynku odbiorców powodowało zaniżanie ceny bioetanolu głównie przez firmy państwowe – „Polmosy”. Jednak praca Porozumienia zarówno przy „wprowadzaniu” ustawy opracowanej przez „Evico” jak i w pismach , podczas spotkań z Rządem dała efekt historyczny w skali kraju – rozszerzono w lipcu tego roku ulgę podatkową na benzyny bezołowiowe z dodatkiem bioetanolu, w tym również na wspomnianą U95. Jednocześnie Minister Finansów zmniejsza ulgę w podatku do 120 zł na tonę benzyny bezołowiowej i ołowiowej. Sprzedaż jednak wzrosła dwukrotnie w skali kraju. Łącznie członkowie Porozumienia sprzedali w lipcu 1999 r ok. 11 mln litrów bioetanolu, podczas gdy sprzedaż czerwcowa była na poziomie 4,9 mln litrów. Pod koniec tego roku nastąpiła konsolidacja przemysłu naftowego – CPN i Petrochemia Płock zostały połączone w jedną firmę. Ostatnie dwa miesiące roku sprzedaż drastycznie spada, ponieważ na rynku brakuje spirytusu surowego oraz z powodu tego, że Petrochemia „zakazuje” produkcji benzyny alkoholizowanej ze względów „technologicznych, jakościowych i cenowych”. Porozumienie stara się o zwiększenie ulgi podatkowej przez działania we władzach rządowych, spotyka się również z Zarządem Petrochemii w celu omówienia wynikłej sytuacji. Uzyskuje informacje, iż jedynym przyjętym przez Petrochemię sposobem dodatku bioetanolu jest eter etylotertbutylowy (ETBE), którego produkcja rozpocznie się w marcu 2000 roku. Ustalono, iż Porozumienie i Petrochemia będą czynić starania w celu uzyskania odpowiedniej zachęty podatkowej dla takiego rozwiązania.
- Rok 2000 pierwszy kwartał stosowanie bioetanolu na najniższym dotychczasowym poziomie. Porozumienie przyjmuje nowych członków : UNI-Malew Sp. Z o.o ze Słupca, Rafinerie Nafty Glimar, „Destylarnie Polskie” Legionowo, „ARHOS” Racibórz. Rezygnują ze współpracy : „ORTUS” , „KONIN” i „KUTNO”. Spotkania Porozumienia odbywają się bardzo rzadko, brak realnego wpływu na sytuację powoduje odejście kilku firm. Porozumienie przyjmuje nazwę – Krajowego Porozumienia Producentów Bioetanolu. Rok 2000 jest ostatnim rokiem istnienia na rynku benzyny ołowiowej etyliny 94 i 98. Nadal prowadzona jest przez producentów bioetanolu polityka wzajemnego wykańczania się niskimi cenami proponowanymi przemysłowi naftowemu.
- Rok 2001 Rozporządzenie Ministra Finansów uwzględnia ETBE w odliczeniach podatkowych i ustala tę ulgę podobnie jak w przypadku benzyn z dodatkiem bioetanolu wprost, na poziomie 91 zł od 1000 litrów benzyny. Dodatek ETBE ma wynosić 2 % objętościowo co ma przełożenie na bioetanol jako ok. 1 % dodatek. Sytuacja mimo tego poprawia się w stosunku do roku 2000. Porozumienie na swoich spotkaniach może ograniczać się tylko do wspólnego narzekania na bieżącą sytuację. Kilka artykułów informacyjno – edukacyjnych w prasie nie stanowi siły propagowania bioetanolu. Pod koniec roku aktywizacja prasowo-konferencyjna związana z nowym układem rządzącym, który w swoich programach wyborczych uwzględniał poprawę sytuacji przemysłu spirytusowego w tym bioetanolu. Pisma i rozmowy z odpowiednimi Ministrami dają szansę na uregulowanie dłuższe niż jednoroczne rozporządzenia Ministra Finansów, pierwsze sygnały możliwości wprowadzenia ustawy. Pierwsze informacje również o projekcie Komisji Europejskiej, która ma przyjąć dyrektywę w zakresie biopaliw: o 2% zawartości biokomponentów do 2005 roku i 5,75% w 2010. (Nastąpiło to dopiero w maju 2003 roku – Dyrektywa 2003/30/EC, jako propozycja a nie obligatoryjne stosowanie)
- Rok 2002 - szerokie prace nad projektem ustawy, jednak Porozumienie ze względu na brak osobowości prawnej nie stanowi oficjalnego ciała opiniotwórczego. Prace polegają na kuluarowych wpływach i pismach do Posłów i Ministrów, jednak bez woli z ich strony do konstruktywnej współpracy z Porozumieniem przy tworzeniu ustawy. Obecność głównie przedstawicieli Akwawitu i Agro-eco-Gasolin oraz ITN-u w konferencjach niknie przy natłoku zainteresowanych biodieslem z oleju rzepakowego. W połowie roku pojawia się realna szansa zaistnienia prawnego ustawy. Producenci zajęci zwiększaniem swoich mocy produkcyjnej biernie oczekują na ustawę. Wciąż nie stanowiąc oficjalnego związku mogącego mieć wpływ na bieg wydarzeń.
Podsumowanie:
- Prezesem Porozumienia Producentów Bioetanolu od początku był Pan dr Stefan Grys sekretarzem dr Ludwik Kossowicz z ITN. Wiceprezesem Pan Jarosław Michałowski prezes Agro-Eco-Gasolin.
- Dokumentację i archiwizację danych prowadził z ramienia ITN dr Antoni Marchut i Sławomir Grining z Akwawitu
- Porozumienie nie uzyskało osobowości prawnej, co okazywało się przeszkodą i mimo kilku decyzji, aby zmienić ten stan nie doprowadzono do finalizacji.
- Raporty kwartalne przygotowywane przez ITN straciły na swojej wadze z powodu rozwinięcia działań własnych w przedsiębiorstwach.ITN zbierał jedynie informacje dotyczące wielkości produkcji i sprzedaży bioetanolu przez członków Porozumienia
- Brak wspólnej polityki cenowej członków Porozumienia spowodował zaniżanie ceny rynkowej bioetanolu i możliwość dyktatu cenowego i ilościowego przez firmy naftowe.
- Były plany stworzenia jednego biura zrzeszającego producentów i mającego wyłączność na negocjacje cenowe i ilościowe z rafineriami, jednak nie doszło to przedsięwzięcie do skutku (ostatnia taka próba była przeprowadzona pod koniec 2002 roku, jednak nie powiodła się)
- Brak zorganizowanej polityki marketingowej i PR-owej, większość posunięć nazwać można chaotycznymi
- Pozytywne działania przy rozszerzeniu ulgi podatkowej na benzyny bezołowiowe zaliczyć należy po stronie sukcesów Porozumienia (!)
- Brak jasnej i pozytywnej współpracy z gorzelnikami spowodował, iż producenci bioetanolu postrzegani byli przez nich jako źródło słabej sytuacji finansowej. Sprawiało to odosobnienie producentów bioetanolu w swoich działaniach.
- Brak współpracy z instytutami naftowymi, (poza ITN), i firmami naftowymi. Narastał rozdział między stronami, które postrzegały się jako potencjalni wrogowie.
- Na ostatnim posiedzeniu w czerwcu 2003 r., Prezes Porozumienia dr Stefan Grys złożył rezygnację, nie wybrano jego następcy
- Pan dr Ludwik Kossowicz z ITN przeszedł na emeryturę i jego wpływ na „politykę” instytutu stał się bardzo ograniczony
- Już w 2003 r. wszystkie firmy produkujące bioetanol w Polsce stały się własnością prywatną, niemożliwe okazało się osiągnięcie wspólnej „równej” polityki cenowej.
- Porozumienie w końcowym okresie zrzeszało 8 przedsiębiorstw : Akwawit - Leszno „Wratislavia” Wrocław, „Polmos” Starogard Gdański, Agro-Eco-Gasoli, Polmos Kutno, „Agro-Glimar”, „Arhos” „Surwin” (stan na czerwiec roku 2003)
- Najbliższe spotkanie na którym miała zostać określona przyszłość Porozumienia (wybór Prezesa, dalsza działalność) zaplanowano na wrzesień 2003 roku.
- No i spotkanie nie odbyło się, nie wybrano nowego zarządu, Krajowe Porozumienie Producentów Bioetanolu przestało formalnie istnieć.

Mam nadzieję, że może teraz po wpisaniu w wyszukiwarkach internetowych hasła – KRAJOWE POROZUMIENIE PRODUCENTÓW BIOETANOLU - pojawi się tych kilka zdań o porozumieniu, które przysłużyło się sprawie, bogatej historii stosowania bioetanolu w Polsce.
Komentarze (1)
Telenowela – kolejny odcinek
 Oceń wpis
   

Minął kolejny tydzień magla biopaliwowego. Usłyszelismy różne głosy wśród nich kilka ciekawych jak np. ten o czterech niezależnych ekspertyzach, czterech biur prawnych, które doszły do tego samego wniosku, że można zmienić Rozporządzenie Ministra Finansów, i że w ten sposób poprawi się sytuację biopaliw. Bardzo ciekawe.
Wobec tego konflikt na linii Ministerstwo Rolnictwa kontra Ministerstwo Finansów narastał. 
Decyzja miała przyjść, jak zwykle w takich sprawach, ze strony Pana Premiera, który miał „rozwiązać spór”. Czekalismy do wtorku 13-go, wtedy to miało nastapić rozwiązanie.
Usłyszeliśmy, że Premier Jarosław Kaczyński oznajmił, że spór o biopaliwa w rządzie został zakończony. Aby pomóc producentom, przygotowana zostanie odpowiednia ustawa.

Cytując informację z Parkietu (Reuters)
–„ Spór w rządzie pomiędzy wicepremier Zytą Gilowską i wicepremierem Andrzejem Lepperem w sprawie biopaliw został zakończony, powiedział we wtorek premier Jarosław Kaczyński. Zdaniem premiera wprowadzenie przywilejów dla producentów biopaliw nie będzie groźne dla budżetu.

W tym roku resort finansów zmniejszył zwolnienie od akcyzy do 1 złotego od litra komponentów dodawanych do oleju napędowego z 1,2-2 złotych, co obniża opłacalność produkcji biopaliw. W odpowiedzi Samoobrona zagroziła wyjściem z koalicji, żądając większych ulg dla producentów biopaliw. "Jeżeli chodzi o ten spór to sądzę, że on został zakończony, pani premier i pan premier rozmawiali ze sobą spokojnie, wymieniali argumenty, rozmawiali też po posiedzeniu Rady Ministrów, nie wygląda na to, żeby była chęć kontynuacji sporu" - powiedział premier na konferencji po wtorkowym posiedzeniu rządu.

"Te przywileje wobec producentów biopaliw, nie przyniosą poważniejszych uszczerbków, ale będą różne przywileje, jeśli chodzi o CIT, opłaty. Bedzie to kosztowało, ale na pewno nie będą to koszty nadmierne. Na pewno nie są one groźne dla budżetu, czy planów zmniejszenia składki ZUS na ten rok" - dodał.”

No i co?
No i nic.
Sięgnąłem więc po Słownik Języka Polskiego PWN.
A w nim czytam - „rozwiązanie - rzecz. od rozwiązać. Rozwiązanie supła, węzła. Rozwiązanie małżeństwa. Kompromisowe rozwiązanie sprawy. – albo – wynik załatwienia czegoś, rezultat poszukiwań – czy też – rozwiązanie kolorystyczne, graficzne, plastyczne – a może –
wydanie na świat płodu”

Mam wrażenie , że oglądaliśmy kolejny odcinek telenoweli BIOPALIWA.
Jeszcze kilka podobnych i w liczbie odcinków telenowela „Biopaliwa” wyprzedzi „Modę na sukces”

Czego Państwu i sobie – nie życzę.

Komentarze (2)
Biopaliwowe kręcenie się w kółko - raz jeszcze
 Oceń wpis
   

Podobno wracanie do wspomnień jest oznaką starości.
No cóż, może się starzeję. Ale dość często przeglądam różne publikacje w mojej bibliotece, w której mam zgromadzonych wiele materiałów prasowych z ostatnich kilkunastu lat na temat bioetanolu i biopaliw.
Poniższy, archiwalny artykuł pochodzący z roku 1998 mówi o tych samych prawie bolączkach, o których niedawna (w zeszłym tygodniu) pisała ta sama gazeta - Rzeczpospolita.
Minęło 9 lat, a biopaliwa nadal kręcą się w kółko...
Chyba naprawdę się starzeję...


29.09.98 Nr 228 Rzeczpospolita

DODATEK DO BENZYNY

Poprawia jakość paliwa, ogranicza zanieczyszczanie środowiska

Bioetanol, czyli szansa producentów

Spadek spożycia wyrobów spirytusowych jest groźny zarówno dla gorzelni rolniczych, jak i dla przedsiębiorstw wytwarzających wódki. Na szczęście spirytus i jego pochodne można wlewać nie tylko do gardła. Drugą możliwość wykorzystania spirytusu daje transport.

W wielu krajach wypraktykowano, że dodanie do paliw silnikowych kilku procent spirytusu poprawia ich własności trakcyjne, a tylko w nieznacznym stopniu podraża koszt. Przede wszystkim eliminuje z paliw związki metali (np. ołowiu), ogranicza zawartość tlenku węgla w spalinach oraz zawartość węglowodorów o najwyższej toksyczności. Podwyższa również liczbę oktanową paliwa.

Zbyt małe zapotrzebowanie

Dodanie do paliwa nawet kilkunastu procent etanolu nie wymaga dokonywania jakichkolwiek zmian w silnikach. W Brazylii dodaje się do paliw 22 proc. etanolu, a jego produkcja w tym kraju wynosi 13 mln m sześc. rocznie. W USA dodatek etanolu do paliw wynosi 10 proc., a jego produkcja dochodzi do blisko 5 mln m sześc.

W Europie największym producentem bioetanolu są dwa kraje: Polska i Francja. W obu produkcja bioetanolu dochodzi do około 100 tys. m sześc. rocznie. Możliwości firm produkujących w Polsce spirytus odwodniony, czyli inaczej etanol, sięgają co najmniej 200 mln litrów (200 tys. m sześc.) rocznie. W istocie bardzo szybko produkcję spirytusu odwodnionego można by zwiększyć do 300 mln, a nawet 400 mln litrów rocznie. Na taką produkcję musiałoby jednak powstać zapotrzebowanie. Na razie go nie ma, gdyż w naszym kraju bioetanol dodaje się tylko do benzyny ołowiowej, której zużycie bardzo szybko spada.

Jeszcze dwa lata temu produkcja benzyny ołowiowej była mniej więcej taka jak produkcja benzyny bezołowiowej. W ubiegłym roku te proporcje układały się już zupełnie inaczej. Produkcja benzyny ołowiowej wyniosła 1827 tys. ton, a benzyny bezołowiowej wyprodukowano już 2532 tys. ton. I zapotrzebowanie na spirytus odwodniony znacznie spadło.

Dolać spirytusu zgodnie z ustawą

Gdyby utrzymały się obecne tendencje w zużyciu paliw, a utrzymają się na pewno, zapotrzebowanie na bioetanol może się w końcu obniżyć do zera. Dlatego zrodził się poselski projekt ustawy o dodawaniu bioetanolu do paliw silnikowych, który przez paliwa silnikowe rozumie "każdy rodzaj paliwa z wyłączeniem oleju napędowego i benzyny lotniczej", a bioetanolem określa "alkohol etylowy dodawany do produkcji paliw silnikowych w ilości od 4,5 proc. do 5 proc.".

Projekt zakłada, że:

- przedsiębiorcy osiągający dochody z tytułu prowadzonej działalności, polegającej na przetwarzaniu nabytych od producentów krajowych surowców skrobiowych i zawierających cukry ulegające fermentacji alkoholowej, w tym melasy, mogą być całkowicie lub w części zwolnieni z podatku dochodowego,

- sprzedaż bioetanolu wykorzystywanego do produkcji paliw silnikowych z zawartością od 4,5 do 5 proc. alkoholu etylowego będzie zwolniona od podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego,

- producenci i dystrybutorzy sprzedawanych na terenie RP paliw silnikowych z zawartością pochodzącego z produkcji krajowej bioetanolu mogą być zwolnieni całkowicie lub częściowo z podatku dochodowego i akcyzowego.

Ustawa taka niosłaby więc ze sobą skutki budżetowe.

Obawy o budżet

Zdaniem autorów projektu ustawy, zmniejszone proponowanymi zwolnieniami wpływy do budżetu państwa zostałyby jednak zrekompensowane zmniejszeniem bezrobocia na wsi i w przemyśle. Byłaby to poza tym szansa dla rolnictwa. Ocenia się, że na produkcję bioetanolu można by przeznaczyć 600-900 tys. ton gorszej jakości zbóż, co z kolei umożliwiłoby zagospodarowanie około 200-300 tys. ha odłogów. Najwięcej wszakże korzyści odniosłoby środowisko naturalne, do którego trafiałoby znacznie mniej trujących substancji.

Inne jest w tej sprawie stanowisko ministra finansów. Dyrektor Departamentu Podatków Pośrednich w MF Adam Wesołowski zastrzega się, że projekt ustawy o dodawaniu bioetanolu do paliw silnikowych nie dotarł jeszcze do Ministerstwa Finansów, wie natomiast, jaka jest sytuacja na dzisiaj. Otóż na mocy rozporządzenia ministra finansów z 5 stycznia br. stawka akcyzy dla benzyny ołowiowej z dodatkiem etanolu została pomniejszona o 170 zł na tonie, mimo jednak tak znacznej ulgi w akcyzie do znacznej części, czyli około 30 proc., benzyny ołowiowej nadal nie dodaje się spirytusu, choć w tym przypadku korzyści dla środowiska naturalnego są oczywiste (eliminacja związków ołowiu - przyp. E. Sz.). Dyrektor Wesołowski nie widzi natomiast takich korzyści przy dodawaniu etanolu do paliw bezołowiowych. W dodatku trzeba będzie przy tym ponieść duże nakłady inwestycyjne w przedsiębiorstwach, które będą dodawały do benzyny odwodniony spirytus. Jest jeszcze trzeci aspekt tej sprawy: wysokie w Polsce koszty produkcji spirytusu. Stosowanie ulg w akcyzie także od benzyny bezołowiowej naraziłoby budżet państwa na wydatek kilkuset milionów złotych. Dyrektor Wesołowski szacuje, że byłoby to 200-500 mln zł, czyli trzeba by taką sumę w budżecie dopiero znaleźć.

Pro rolnicze lobby uważa, że łączne korzyści wynikające ze zmniejszenia bezrobocia na wsi oraz możliwości wykorzystania gorszej jakości surowców rolniczych zrekompensują z nawiązką wydatki budżetu. Trudność polega na tym, że wydatki trzeba ponosić natychmiast, podczas gdy ewentualne korzyści pojawią się dopiero po jakimś czasie.

Wydaje się, że opór Ministerstwa Finansów zostanie w końcu przełamany. W czasie niedawnych (21-22 września) obrad VII Konferencji Okrągłego Stołu Rolniczego w Poznaniu w jednej z przyjętych uchwał zapisano: "Uczestnicy VII OSR postulują podjęcie przez rząd decyzji o zdjęciu podatku akcyzowego z wszystkich paliw będących w obrocie na terenie Polski, do których będzie dodawany spirytus odwodniony, produkowany w kraju z surowców odtwarzalnych, jakimi są zboża, melasa czy skrobia. Pozwoli to zagospodarować zboża o niższych parametrach".

W obradach okrągłego stołu rolniczego od lat uczestniczą największe autorytety w dziedzinie rolnictwa i gospodarki żywnościowej.




Komentarze (2)
Narodowy Cel Wskaźnikowy, a nie zwolnienia akcyzowe.
 Oceń wpis
   

Wróciłem z krótkiego, acz intensywnego urlopu spędzonego w Czechach na nartach, było wspaniale
- po pierwsze dlatego, że śnieg i super warunki narciarskie
- po drugie dlatego, że miła obsługa, no i oczywiście tanie piwo
- po trzecie dlatego, że zafundowałem sobie całkowitą izolację informacyjną, nie włączałem telewizora przez cały pobyt, a czeskie radio, „puszczane’ w milutkich knajpeczkach na trasach narciarskich, wzbudzało tylko u mnie szczere rozbawienie
Niestety wszystko się kiedyś kończy. No i ponownie zalała mnie fala wiadomości, w tym również informacji dotyczących biopaliw, w rodzaju;
- ‘biopaliwa albo koalicja” „los rządu zależy od biopaliw”, „wojna o biopaliwa” itp.
Dobrze, że też mogłem zobaczyć „Szkło Kontaktowe” – odreagowałem na chwilę.
Tylko po co to wszystko.
O ile zrozumiałem ten dziwnie czasowo umiejscowiony szum, to po dwóch miesiącach od ogłoszenia Rozporządzenia Ministra Finansów politycy „obudzili” się i teraz stawiają żądania jego zmiany. O co chodzi?
Chyba już wszyscy wiedzą, że ulga z tytułu dodatku biokomponentów do paliw ciekłych została ustalona następująco;
Zawartość biokomponentów:
                   Było w 2006 r.   Jest w 2007 r.bietanol Jest w 2007 r bioestry
1/ 2-5%        1,50 zł za litr           1,50 zł za litr                1,00 zł za litr
2/ 5,1-10%    1,80 zł za litr          1,50 zł za litr                1,00 zł za litr
3/ 10,1% i więcej 2,20 zł za litr     1,50 zł za litr               1,00 zł za litr


Widać wyraźnie niekorzystne zmiany. Ale czy Pani Minister naprawdę zrobiła taki karygodny błąd tym rozporządzeniem?
Uważam, że nie.
Nie zrobiła, ponieważ nie mogła nic więcej zrobić. To nie od Ministerstwa Finansów zależy promowanie biokomponentów i biopaliw, więcej, jest oczywiste, ze tak musiała zrobić. Wielkości obniżonej stawki akcyzowej zostały określone przez obowiązujące prawo w UE, mówiące, że nie można stosować zwolnień akcyzowych większych niż wielkość akcyzy na dane paliwo.
I tak w przypadku benzyny podatek akcyzowy wynosi 1565 zł od 1000 litrów, czyli 1,57 zł za litr. Wobec tego dla bioetanolu stosowanego w benzynach ulga podatkowa nie może przekroczyć tej wartości, dlatego 1,50 zł zwolnienia akcyzowego jest ze wszech miar słuszne.
Dla oleju napędowego wielkość akcyzy wynosi 1048 zł od 1000 litrów (przy poziomie siarki 10 ppm), czyli 1,05 zł za litr. Wobec tego zwolnienie w kwocie 1,00 zł jest również zasadne.
Taki stan może ulec zmianie dopiero wtedy, kiedy nastąpi wzrost akcyzy, np. kiedy zostanie zrealizowany cel UE dotyczący zrównania wielkości podatku akcyzowego w każdym z krajów członkowskich. Jako konsument paliwa nie jestem tym faktem zachwycony. Wiadomo, ze w Polsce w porównaniu do innych krajów UE, akcyza nie jest na najwyższym poziomie i będzie musiała zostać podniesiona, wobec tego podrożeje paliwo na stacji benzynowej, z czego nikt chyba nie będzie zadowolony. Dlatego kiedy czytam opinie i słyszę głosy, aby została przeprowadzona podwyżka akcyzy, np. na ON z zawartością do 10 ppm siarki, to czuję pewien niepokój. Dlaczego mówi się o podwyżce podatku akcyzowego? Ano dlatego, aby móc otrzymać większą ulgę w tymże podatku z tytułu dodatku biokomponentów. Innymi słowy, woła się mniej więcej tak: Pani Minister Finansów prosimy o podniesienie podatku akcyzowego, np. o 300 zł na 1000 litrów ON, aby w kolejnym kroku móc zwiększyć zwolnienie z podatku akcyzowego o 0,30 zł czyli do poziomu 1,3 zł zamiast 1,0 zł. A taki wzrost podobno powoduje minimalny zarobek na produkcie BIO ON czyli ON z 20 % dodatkiem bioestrów. No tak, wszystko pięknie , tylko że wtedy z powodu podwyżki akcyzy zdrożeje ON na stacjach benzynowych o 0,3 zł na litrze. Czy w tym jest sens? Ja go nie widzę.
Ceny naszych paliw na stacjach benzynowych i tak są bardzo drogie w stosunku do średniego wynagrodzenia. Np. przeciętny mieszkaniec Niemiec za swoją pensję (powiedzmy 2000 €) może kupić ok. 1500 litr paliwa (przy obecnej cenie na stacji benzynowej od 1,13-1,30 € za litr). Podczas gdy w Polsce, przy wynagrodzeniu ok. 2500 zł netto można kupić zaledwie ok. 600-650 litrów paliwa.
I jeszcze chce się podwyżki cen paliw????
Na co więc chciałbym zwrócić uwagę, skoro rozporządzenie jest „prawie” OK.?

Na - NARODOWY CEL WSKAŹNIKOWY.

To nim powinno się teraz zająć(i to pilnie, bo opóźnienie jest już duże), a nie podatkami i zwolnieniami. Podniesienie zwolnienia akcyzowego nie rozwiązuje sprawy, to nie podatki pomogą biopaliwom w Polsce, na tym etapie na jakim bopaliwa są obecnie. Mówienie, że Pani Minister „zabiła” biopaliwa, bo rolnicy nie inwestują w produkcję na własne potrzeby, bo żaden nie zgłosił się do rejestru w Agencji Rynku Rolnego- jest całkowitym pomyleniem. Przy obecnym stosowania biokomponentów na poziomie 0,5%-1,0% (liczonej energetycznie) sugerowanie, że produkcja własna znacząco go podniesie jest mówiąc delikatnie – mylące.
Produkcja biopaliw na własny użytek przez rolników daje marginesową wartość stosowania biokomponentów. Co więcej, nawet produkcja BIO ON lub jego brak w Rafinerii Trzebinia nie daje zadowalającego udziału procentowego biokomponentów w paliwach ciekłych. Dla firmy z Trzebini czy Malborka problemem nie powinno być zwolnienie akcyzowe na biopaliwa, lecz produkcja pełną parą bioestrów dla przemysłu naftowego, który zobligowany przez NCW musiałby go konsekwentnie realizować. W przypadku bioetanolu sytuacja jest podobna. Czy zwiększenie zwolnienia podatkowego na bioetanol zwiększyłoby wielkość jego stosowania przez rafinerie? Twierdzę, że nie. Dowodem na to są ostatnie 7 lat historii stosowania bioetanolu w Polsce. Wtedy stawki zwolnień akcyzowych były dużo większe, za litr bioetanolu wynosiły 2,00 zł, co przy cenie bioetanolu 1,60 -1,70 zł (takie ceny okresowo-kwartalnie pojawiały się) dawało jeszcze znaczny zarobek, a i tak ilość litrów stosowanego bioetanolu nie wzrosła.
Nawet promowanie (czyt. dofinansowanie z budżetu) stosowania eteru ETBE w 2000 r. jako możliwości dodatkowego zagospodarowania bioetanolu przez kolosalne (!!!!. aż trudno uwierzyć, ale stosowano ok. 9,00 zł zwrotu za litr bioetanolu użytego do produkcji ETBE) zwolnienia akcyzowe, nie zadziałało. A właściwie zadziałało, tyle że w odwrotnym kierunku. Okazało się mianowicie, że procent udziału biokomponentów (dzisiejsze NCW) znacznie zmniejszył się w stosunku do lat wcześniejszych.
Podniesienie zwolnień akcyzowych bez określenia Narodowego Celu Wskaźnikowego, a przede wszystkim bez konieczności jego realizacji, jest całkowicie nieuzasadnione.
Realne określenie i realizacja NCW jest najważniejszą kwestią.
To wymaga współdziałania kilku resortów: Min. Rolnictwa, Min. Gospodarki, Min Finansów. Współdziałania a nie barykad.
A czas ucieka.
Chciałoby się sparafrazować słynne motto i powiedzieć :

 PRZEDE WSZYSTKIM NARODOWY CEL WSKAŹNIKOWY, GŁUPCZE.


W kolejnym spotkaniu postaram się rozwinąć bardziej szczegółowo temat
.

Komentarze (1)
Biopaliwowe kręcenie się w kółko
 Oceń wpis
   
Kiedy przeglądam materiały prasowe sprzed kilku lat mam nieodparte wrażenie, że w kwestii biopaliw kręcimy się cały czas w przysłowiowym kółku. Nie idziemy do przodu, lecz ciągle zadajemy sobie pytania, na które już dawno znana jest odpowiedź. Ciągle mamy te same wątpliwości, które już wielokrotnie zostały rozwiane. A jednak na nowo pojawiają się w dyskusjach na temat biopaliw.

Poniższy artykuł napisałem w lutym 2001 r. – DOKŁADNIE SZEŚĆ LAT TEMU.
Warto zadać pytanie – czy posunęliśmy się do przodu , czy może jesteśmy w tym samym miejscu????

„Przemysł Fermentacyjny i Owocowo-Warzywny” nr 3/2001

„ALKOHOL KOMPONENTEM PALIW SILNIKOWYCH” – Sławomir Grining


Zabawna może być sytuacja, gdy ktoś próbuje wyważyć otwarte drzwi. Aktorzy pierwszych komedii filmowych są tego przykładem. Czas zainteresowania widza taką sceną zależy od gry aktora.
Zawsze jednak jest granica, która mówi, że powinien już je otworzyć.


Stosowanie w Polsce bioetanolu (alkoholu etylowego odwodnionego) jako komponentu paliwowego przypomina taką właśnie sytuację. Niby wszystko jest wiadome i zbadane. Instytuty naukowe opracowały procedury, praktyka potwierdziła wyliczenia. A jednak wciąż na nowo temat ten powraca. Nie może doczekać się długofalowego rozwiązania, mimo że doświadczenia innych krajów dawno pokazały jak to zrobić.

Zarys historyczny
Alkohol etylowy jako paliwo do silników spalinowych stosował już w 1920 roku sam Henry Ford w Modelu T.
Mieszankami alkoholowo-benzynowymi w okresie międzywojennym zasilane były samochody 11 państw europejskich i 12 spoza naszego kontynentu. W Polsce już od 1929 roku produkowano mieszanki paliwowe zawierające 30 % etanolu i 70 % benzyny. Powodzeniem cieszyła się też inna mieszanka benzylowo-etanolowo-benzynowa ( 2%+28%+70%) produkowana przez firmę „Drago”. Jednak ze względów politycznych ówczesny kartel naftowy należący do obcego kapitału wstrzymał produkcję takiego paliwa .
Powojenne lata aż do 1956 roku to produkcja m.in. w Rafinerii Trzebinia mieszanki BAB (benzol-alkohol-benzyna) z udziałem 20% etanolu i 20% benzolu koksowniczego. Później bardziej opłacało się eksportować spirytus, a benzynę kupować za granicą.
Kryzys naftowy początku lat 70-tych sprawił, że etanolem jako alternatywą dla paliw kopalnych zainteresowano się ponownie. Stany Zjednoczone uruchomiły produkcję tzw. gazoholu – mieszanki etanolowo-benzynowej, gdzie alkohol stanowił 15-20 %.W drugiej połowie lat 80-tych zmniejszono produkcję gazoholu o połowę ponieważ wobec spadku cen na ropę dodawanie etanolu przestało być opłacalne. Zastąpiono bioetanol innym tlenowym dodatkiem – eterem metylo-tert-butylowym. Lata dziewięćdziesiąte to ponowny rozwój paliw etanolowych głównie z powodu udokumentowanego rakotwórczego działania eteru metylowego, przedostającego się wraz z wodami gruntowymi do środowiska.
W Brazylii od 1965 roku stosuje się jako paliwo silnikowe etanol fermentacyjny z trzciny cukrowej. Skonstruowano nawet specjalny silnik do brazylijskiej wersji Volkswagena i Fiata. Dzisiaj ponad 30 % samochodów ma napęd „całkowicie alkoholowy”. W pozostałych stosuje się mieszankę z 22 % dodatkiem etanolu.
Europa nie pozostaje w tyle. Potentatem w tej dziedzinie jest Francja. Już w roku 1988 rząd francuski uchwalił pierwsze ułatwienia podatkowe. Od tego czasu etanol jako dodatek do paliw zażywa wolności podatkowej. Ekologiczne paliwa z dodatkiem alkoholu zostały całkowicie zwolnione od krajowego podatku od olejów mineralnych na produkty ropy naftowej. Szwecja stosuje do napędzania silników autobusowych w komunikacji miejskiej biodiesel etylenowy na bazie alkoholu . Już w 1983 roku utworzono Fundację Rozwoju Szwedzkiego Etanolu. Nadzoruje ona prace badawcze i praktyczne osiągnięcia przemysłu w kierunku udoskonalenia etanolu tak, aby mógł konkurować z produktami naftowymi. Wręcz niewyczerpalne zasoby surowca do produkcji etanolu z celulozy zawartej w odpadach drzewnych skłaniają Szwedów do wykorzystania etanolu nie tylko jako następcy napędowych produktów naftowych, ale również jako zamiennik olei grzewczych. Od 1997 roku zakład rozwojowy Centrum Energii Norr pracuje nad tym przedsięwzięciem. Przystąpiono do uruchamiania pilotowych instalacji biorafinerii. Kierując się dyrektywą Unii Europejskiej nr 85/536/EEC dotyczącą jakości paliw benzynowych, również Włochy, Holandia i Niemcy czynią starania w stronę wykorzystania alkoholu do zasilania silników spalinowych.
Jak widać z powyższego sprawa biopaliw i etanolu jako komponentu paliwowego jest przedmiotem pracy wielu państw, których władze zdają sobie sprawę nie tylko z zalet ekonomicznych i społecznych stosowania bioetanolu ale również, a może przede wszystkim ze względów ekologicznych.
Atrakcyjny bioetanol
Amerykańskie Towarzystwo na rzecz Paliw Odnawialnych hasłem „Chcemy płacić amerykańskim farmerom, nie Saddamowi Husajnowi” przekonało rząd do zmniejszenia akcyzy na paliwo z bioetanolem. Wyliczono przy tym, że zyski ze stosowania dodatków naftowych w benzynach przechwytują kraje OPEC, natomiast zyski ze stosowania w to miejsce bioetanolu trafią do kieszeni rodzimego rolnictwa. To drugie przewyższa w wymiarze społecznym, gospodarczym, a także finansowym i ekologicznym koszty budżetu państwa wynikające ze stosowania ulgi podatkowej na paliwo z alkoholem. Próbując usystematyzować korzyści wynikające z dodawania etanolu, można zawrzeć je w trzech dziedzinach oddziaływania:
1. W dziedzinie środowiska i ochrony zdrowia społecznego:
· Przyczynia się do zmniejszenia emisji CO oraz innych substancji toksycznych w gazach spalinowych
· Jako paliwo odnawialne, zmniejsza emisję gazów cieplarnianych i ogranicza stosowanie paliw kopalnych
2. W dziedzinie gospodarki kraju:
· Przez wzrost inwestycji i działalności gospodarczej istnieje możliwość utrzymania miejsc pracy i aktywizacji życia gospodarczego na terenach wiejskich.
· Powstanie trwałego rynku zbytu na produkty rolne gorszej jakości, które z tego powodu nie mogą być przeznaczone na cele konsumpcyjne
3. W dziedzinie bezpieczeństwa energetycznego i ekonomicznego państwa:
· Wpływa bezpośrednio na zmniejszenie importu ropy naftowej, poprawiając jednocześnie niekorzystny bilans w handlu zagranicznym
Nie trzeba zbytniego trudu aby uświadomić sobie, że tego rodzaju korzyści dotyczyć mogą w równym stopniu mieszkańców każdego kraju. W polskich realiach gospodarczych i trudnej sytuacji na rynku pracy, wykorzystanie zalet wynikających z dodawania bioetanolu jest na pewno jeszcze bardziej umotywowane.

Bioetanol w Polsce
Ponowna produkcja paliwa wzbogaconego 5 % dodatkiem etanolu rozpoczęła się w Polsce w 1991 roku. Dodano wtedy bioetanol do około 10 tys. ton benzyn produkowanych w rafineriach południowych. W 1994 roku po uruchomieniu produkcji alkoholizowanych benzyn w Petrochemii Płock wielkość ta wzrosła do prawie 120 tys. ton. W kolejnych dwóch latach po uruchomieniu produkcji w Rafinerii Gdańskiej i we wszystkich oddziałach CPN-u wielkość benzyny alkoholizowanej wzrosła do ponad 2 mln ton. Dało to ilość około 100 mln litrów bioetanolu dodanego do benzyn. W roku 1997 wielkość ta jeszcze wzrosła o 10 mln litrów i po raz pierwszy okazało się, że więcej alkoholu wlano do baku niż do gardła. W kolejnych latach zapotrzebowanie przemysłu naftowego na bioetanol systematycznie spadało osiągając w 2000 roku według wstępnych wyliczeń (brak jeszcze oficjalnych danych) tylko około 50 mln litrów. Było kilka powodów odpowiedzialnych za taką sytuację, warto wymienić choćby trzy z nich;
· Zmniejszające się zapotrzebowanie na etylinę 94 i 98, co wiązało się z przewagą nowszych silników samochodowych a także ze szkodliwą zawartością ołowiu w tych benzynach. Dyrektywy światowe kierowały w stronę całkowitego wyeliminowania paliw ołowiowych. W ubiegłym roku w Polsce całkowicie zaprzestano produkcji etylin ołowiowych .
· Przy wzrastającej cenie ropy naftowej na rynkach światowych oraz w wyniku kilkakrotnego podnoszenia akcyzy na paliwa obowiązująca ulga podatkowa wynosząca 180 zł / tonę paliwa okazywała się coraz mniej atrakcyjna dla rafinerii. Dodatkowo Ministerstwo Finansów zmniejszało ją najpierw do 170 zł na tonie, później do 120 zł, by zatrzymać się na 91 zł od 1000 litrów paliwa z dodatkiem 4,5 – 5,0 % bioetanolu.
· Nie bez znaczenia okazały się również zmiany restrukturyzacyjne w polskim przemyśle naftowym. Połączenie CPN i Petrochemii Płock stworzyło monopolistę naftowego na polskim rynku - PKN ORLEN S.A. Niepisanym prawem monopolisty jest dyktowanie cen i warunków handlowych. PKN korzystał i korzysta z tego prawa w sposób zdawałoby się nieograniczony. Dotyczy to również bioetanolu: obniżenie cen o 10 – 15 % i prawie 40 % zmniejszenie popytu postawiło proceder dodawania etanolu do benzyn pod znakiem zapytania, a niektórych producentów bioetanolu w stan bankructwa.

Będąc jednak obiektywnym obserwatorem nie sposób nie docenić pozytywnych działań jakie zostały dokonane w Polsce przez ostatnie 10 lat. Dzięki opracowaniom Instytutu Technologii Nafty, Ośrodka Badawczo Rozwojowego Przemysłu Naftowego w Płocku i Centralnego Laboratorium Naftowego w Warszawie nie ma teoretycznych problemów z dodawaniem bioetanolu do wszystkich rodzajów benzyn. Również działania producentów zrzeszonych w Krajowym Porozumieniu Producentów Bioetanolu dały w efekcie większe zainteresowanie stosowaniem ekologicznych paliw. W wyniku tych działań mimo wielu głosów przeciwnych wprowadzono od 1 lipca 1999 roku przez Ministerstwo Finansów podatkową zachętę dla dodawania bioetanolu do benzyn bezołowiowych. W polskich warunkach był to przełomowy moment. Sprzedaż bioetanolu z miesiąca na miesiąc wzrosła trzykrotnie, a zdobywane doświadczenia rozwiały wątpliwości i argumenty przeciwników stosowania bioetanolu do wszystkich rodzajów benzyn.
Od 1 stycznia 2001 roku obowiązuje nowe Rozporządzenie Ministerstwa Finansów, które wzorem innych państw wprowadziło ulgę w podatku akcyzowym również z tytułu dodatku eteru etylo–tert-butylowego produkowanego na bazie krajowego bioetanolu. To kolejny bardzo znaczący fakt w historii stosowania alkoholu w Polsce. Nie sposób jednak nie wytknąć podstawowego błędu w sformułowaniu tego rozporządzenia. Stawia ono na równi w zastosowanej wielkości ulgi podatkowej dodatek zarówno etanolu w wielkości 4,5%-5,0% jak i 2 %-wy dodatek eteru etylo-tert-butylowego, w którym etanol stanowi jedynie połowę. Według norm europejskich wielkość dodatku eteru może wynosić do 15 %, uwzględniając jednak przystosowanie silników samochodowych w naszym kraju, dodatek eteru mógłby zostać określony na wysokości 10 %. Nie wnikając w fachowe wyliczenia oznacza to tylko tyle, że dodając pięć razy mniej etanolu zawartego w eterze przyznana zostanie taka sama ulga jak przy stosowaniu etanolu wprost w ilości 4,5-5,0 %. Pięciokrotnemu zmniejszeniu ulega też ilość tlenu w benzynie, co o tyleż samo zmniejsza jego ekologiczne zadanie.

Bioetanol w trzecim tysiącleciu
Nic nie wskazuje na to, że 2001 rok przyniesie znaczącą poprawę sytuacji biopaliw w Polsce. Realne zapotrzebowanie na etanol przez PKN Orlen, jedynego krajowego producenta eteru etylo-tert-butylowego wyniesie około 40 mln litrów. Rafineria w Gdańsku i pozostałe rafinerie wraz z firmami prywatnymi nie stanowią znaczącego rynku zbytu. Razem daje to zaledwie 1/3 możliwości produkcyjnych firm wytwarzających bioetanol. Mało prawdopodobne wydaje się podwyższenie w ciągu roku budżetowego wielkości ulgi podatkowej, a ta na pewno nie jest mobilizująca.
Wygląda więc na to, że tak jak kilka lat temu rząd USA, tak teraz polskie władze powinny odpowiedzieć sobie na pytanie – czy opłaca się wspierać własne rolnictwo ?

Wydaje się, że dotychczasowe działania naszego ustawodawstwa wyglądają jak szamotanie się z otwartymi drzwiami. Czy to jest śmieszne ? Na pewno nie. Takie działania już dawno wykroczyły poza granice zdrowego rozsądku. Najważniejsze jednak w tym wszystkim jest to, że nie jesteśmy jedynie widzami znudzonymi przydługą grą aktorów. Dobro gospodarki naszego kraju i czystość środowiska, w którym żyjemy dotyczy każdego z nas.
..................................................................................

Prawda, że dużo się nie zmieniło ..... Sześć lat minęło, a biopaliwa ciągle chodzą w kółko.
Komentarze (1)
1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
Ankieta
Państwa zdanie na temat biopaliw
Obojętne - paliwo jak paliwo
Popieram - słuszna sprawa
Przeciw - zawracanie Wisły kijem
Nie mam zdania - za mało wiem o tym
O mnie
Sławomir Grining
Witam Państwa,
Najnowsze komentarze
2015-03-08 11:39
http://bluesol.pl:
Ankieta, czyli medialnie o biopaliwach cz. 2
Wielka sprawa, biopaliwa. tu wszystko zależy od tego ile energii wykorzystujemy przy produkcji[...]
2015-01-14 12:31
http://bluesol.pl:
Holendrzy odlecieli … na biopaliwach.
Bardzo ciekawe, choć na razie nic nie słychać o użyciu biopaliw dla samolotów. KLM to nie male[...]
2014-12-21 15:29
http://bluesol.pl:
Piłka leci hen wysoko, czyli biopaliwa w lotnictwie
Kwestia kluczowa jest to, czy zdołamy wyprzedzić w naszych odkryciach pro-ekologicznych[...]
2014-06-26 14:54
http://hotservice.pl:
Piłka leci hen wysoko, czyli biopaliwa w lotnictwie
niesamowite jest to, że dziś też mamy mecz Niemców, tylko tym razem z USA. A czas weryfikuje[...]
2014-01-06 19:25
najlepszeprezenty.com.pl:
Piłka leci hen wysoko, czyli biopaliwa w lotnictwie
pozdrowienia :)
2013-12-23 12:58
rtvagd.net:
„Zezowate Szczęście” ..... biopaliw
:)
2013-12-22 00:34
sw-elzbieta.com:
Ankieta, czyli medialnie o biopaliwach.
pozdrowienia :)
2013-11-26 16:34
annakalina:
„Zezowate Szczęście” ..... biopaliw
Biopaliwa jak dla mnie są zbyt nowoczesna dla takiego państwa jak Polska.
2013-10-30 15:11
http://ekotaniej.pl:
„Nie chce mi się z Tobą gadać”…
to prawda jeden z lepszych blogów w swojej kategorii
2013-10-18 13:22
group:
„Nie chce mi się z Tobą gadać”…
super blog
Archiwum
Rok 2012
Rok 2008
Rok 2007